آهن‌حساب
محاسبه‌گرها
همهٔ محاسبه‌گرها ←
ابزارها
خواندنی‌هاباسکول

خواندنی‌ها · استاندارد و دقت وزن

وزن ورق استیل ۳۰۴ بیشتر است یا ۳۱۶؟

چگالی استیل ۳۰۴ طبق استاندارد اروپایی EN 10088 حدود ۷٫۹ گرم بر سانتی‌متر مکعب و استیل ۳۱۶ حدود ۸ گرم بر سانتی‌متر مکعب است. یعنی ۳۱۶ به‌ازای حجم یکسان، کمتر از دو درصد از ۳۰۴ سنگین‌تر است — اختلافی که از نیکل و مولیبدن بیشتر در ترکیب ۳۱۶ می‌آید، نه از فرق چشمگیر در حجم اتمی دو گرید.

محاسبه وزن آلومینیوم، مس و برنجمحاسبه کن ←
استیل ۳۰۴ (هر میلی‌متر ضخامت)کیلوگرم به‌ازای هر متر مربعاستیل ۳۱۶ (هر میلی‌متر ضخامت)کیلوگرم به‌ازای هر متر مربعآهن‌حساب · ahanhesab.ir

وزن هر متر مربع ورق استنلس استیل ۳۰۴ و ۳۱۶ به‌ازای هر یک میلی‌متر ضخامت

۱ مهر ۱۴۰۵زمان مطالعه: ۶ دقیقه

چگالی استیل ۳۰۴ و ۳۱۶ دقیقاً چند است؟

چگالی استیل ۳۰۴ طبق استاندارد اروپایی EN 10088 حدود ۷٫۹ گرم بر سانتی‌متر مکعب است و چگالی استیل ۳۱۶ حدود ۸ گرم بر سانتی‌متر مکعب. این استاندارد با عنوان رسمی «فهرست فولادهای زنگ‌نزن» (List of Stainless Steels) گرید ۱.۴۳۰۱ را معادل ۳۰۴ و گرید ۱.۴۴۰۱ را معادل ۳۱۶ ثبت کرده است. هر دو در ردیف فولادهای زنگ‌نزن آستنیتی سری ۳۰۰ قرار می‌گیرند، همان گروهی که در بازار ایران برای ورق، لوله، اتصالات و پیچ ضدزنگ به کار می‌رود. ورق و لولهٔ ۳۰۴ بیشتر در آشپزخانهٔ صنعتی، نمای ساختمان و تجهیزات عمومی دیده می‌شود؛ ۳۱۶ را بیشتر در پروژه‌های دریایی، غذایی و شیمیایی سفارش می‌دهند، جایی که مقاومت بیشتر در برابر خوردگی حفره‌ای اهمیت دارد.

چرا استیل ۳۱۶ کمی سنگین‌تر از ۳۰۴ است؟

فرق وزن از ترکیب شیمیایی می‌آید، نه از فرق در حجم اتم‌ها. طبق استاندارد ASTM A240، استیل ۳۱۶ حدود ۲ تا ۳ درصد مولیبدن دارد که در ۳۰۴ اصلاً وجود ندارد، و نیکل آن هم کمی بیشتر است. مولیبدن از آهن سنگین‌تر است، پس هر چه سهمش در آلیاژ بیشتر شود، چگالی کل آلیاژ هم کمی بالا می‌رود. کروم دو گرید به هم نزدیک است و سهم اصلی اختلاف را همان مولیبدن اضافه‌شدهٔ ۳۱۶ می‌سازد. همین مولیبدن است که مقاومت ۳۱۶ در برابر کلر و اسیدهای رقیق را بالا می‌برد؛ یعنی دلیل اصلی انتخاب ۳۱۶ به‌جای ۳۰۴ مقاومت شیمیایی است، نه اختلاف ناچیز وزنی‌اش.

استفاده از چگالی فولاد معمولی برای وزن استیل چه خطایی می‌سازد؟

چگالی فولاد کربنی معمولی که مبنای جرم اسمی میلگرد در استاندارد ملی ایران ۳۱۳۲ است، حدود ۷٫۸۵ گرم بر سانتی‌متر مکعب است — یعنی حتی از ۳۰۴ هم کمی سبک‌تر. اگر همین عدد را برای سفارش ورق یا لولهٔ استنلس به کار ببرید، وزن واقعی بار را کمتر از حد برآورد می‌کنید و روی باسکول با عددی روبه‌رو می‌شوید که از حسابتان بیشتر است. اختلاف کوچک به نظر می‌رسد، ولی روی یک سفارش چند بندیلی، همین یک تا دو درصد به چند ده کیلوگرم اضافه‌وزن حساب‌نشده تبدیل می‌شود.

فرمول محاسبهٔ وزن ورق استنلس با چگالی گرید چیست؟

فرمول تغییری نمی‌کند: وزن برابر است با طول ضرب در عرض ضرب در ضخامت ضرب در چگالی گرید، فقط باید عدد چگالی درست انتخاب شود. یک میان‌بر کارگاهی هم هست: وزن هر متر مربع ورق به‌ازای هر یک میلی‌متر ضخامت، دقیقاً همان عدد چگالی بر حسب گرم بر سانتی‌متر مکعب است. یعنی ورق ۳۰۴ به ضخامت یک میلی‌متر در هر متر مربع ۷٫۹ کیلوگرم وزن دارد و همان ورق در ۳۱۶، ۸ کیلوگرم. برای ضخامت‌های دیگر کافی است همین عدد را در ضخامت به میلی‌متر ضرب کنید. ماشین‌حساب عمومی وزن فلز همین ضریب‌ها را از پیش دارد و کار دستی را حذف می‌کند.

این اختلاف روی یک برگ کامل ورق چند کیلو می‌شود؟

یک ورق استنلس به ابعاد یک در دو متر و ضخامت دو میلی‌متر، در گرید ۳۰۴ حدود ۳۱٫۶ کیلوگرم وزن دارد و همان ورق در ۳۱۶ حدود ۳۲ کیلوگرم — یعنی کمتر از نیم کیلو فرق، چیزی که روی باسکول به‌سختی حس می‌شود. نتیجه این است که فرق قیمت بین ۳۰۴ و ۳۱۶ در بازار، از وزن سنگین‌تر نمی‌آید؛ از قیمت بالاتر نیکل و مولیبدن در بازار جهانی فلزات می‌آید. کسی که فکر می‌کند ۳۱۶ چون سنگین‌تر است گران‌تر فروخته می‌شود، مسئله را برعکس خوانده.

چرا برای محیط شور یا شیمیایی ۳۱۶ را پیشنهاد می‌دهند نه ۳۰۴؟

انتخاب بین این دو گرید معمولاً از سر وزن نیست؛ از سر محیط کارکرد قطعه است. لولهٔ استخر آب شور، تجهیزات کارخانهٔ غذایی که با نمک و اسید سروکار دارد، یا سازهٔ نزدیک دریا، با ۳۰۴ زودتر دچار خوردگی حفره‌ای می‌شود، چون کلر موجود در محیط لایهٔ محافظ اکسید کروم روی سطح را سوراخ می‌کند. مولیبدن اضافه‌شدهٔ ۳۱۶ همین لایه را در برابر کلر پایدارتر نگه می‌دارد. برای فضای خشک و عمومی مثل نمای ساختمان یا ظروف آشپزخانه، همان ۳۰۴ کافی و ارزان‌تر است؛ خرید ۳۱۶ برای چنین کاربردی فقط هزینهٔ اضافه است بدون فایدهٔ واقعی.

چطور مطمئن شوم ورقی که خریده‌ام واقعاً ۳۱۶ است، نه ۳۰۴؟

با وزن‌کردن نمی‌شود؛ اختلاف کمتر از دو درصد در محدودهٔ خطای باسکول معمولی گم می‌شود. تست آهن‌ربا هم راه به جایی نمی‌برد، چون هر دو گرید در حالت آنیل‌شده عملاً غیرمغناطیسی‌اند. تنها راه مطمئن، گواهی آنالیز کارخانه یا شناسنامهٔ فنی مواد است که درصد کروم، نیکل و مولیبدن را عیناً گزارش می‌کند. فروشنده‌ای که این برگه را نگه‌داری نمی‌کند، خودش هم معمولاً نمی‌داند بار دستش دقیقاً کدام گرید است؛ برای خریدی که قرار است در محیط خورنده کار کند، همین یک برگه از هر چانه‌زنی روی قیمت مهم‌تر است.

چرا هیچ محاسبه‌گر عمومی نباید همهٔ استیل‌ها را یک وزن حساب کند؟

یک ماشین‌حساب که فقط یک عدد چگالی ثابت دارد، بین ۳۰۴ و ۳۱۶ و حتی گریدهای فلزی دیگر مثل آلومینیوم و مس فرقی نمی‌گذارد و برای سفارش‌های حجیم همان یک تا دو درصد را به خطای واقعی تبدیل می‌کند. محاسبه وزن استیل بر اساس گرید دقیقاً برای همین ساخته شده: چگالی را از روی گرید انتخاب می‌کند، نه از روی یک عدد میانگین برای «همهٔ استیل‌ها». برای سفارش‌های کوچک شاید فرقی حس نشود، ولی برای بندیل‌های چندصدکیلویی، انتخاب چگالی درست همان چیزی است که بین برآورد روی کاغذ و عدد واقعی باسکول فاصله می‌اندازد یا از بین می‌برد.